หลักภาษา

ภาษาในความหมายอย่างแคบ คือ ภาษาพูดของคนทุกวันนี้ ยังมีอีกหลายภาษาที่ไม่มีภาษาเขียน แต่ละกลุ่มกำหนดภาษากันเอง เสียงในแต่ละภาษาจึงมีความหมายไม่ตรงกัน ลักษณะของภาษาทั่ว ๆ ไปมีเสียงสระและพยัญชนะ (วรรณยุกต์มีบางภาษาเช่น ไทย,จีน) ขยายให้ใหญ่ขึ้นได้   มีคำนาม, กริยา, คำขยาย เปลี่ยนแปลงได้

  • ภาษาเปลี่ยนแปลงได้ เพราะสาเหตุหลายข้อ เช่น   สิ่งแวดล้อมเปลี่ยน เช่น ขายตัว ศักดินา จริต สำส่อน แกล้ง ห่ม
  • การพูด ได้แก่ การกร่อนเสียง และกลมกลืนเสียง
  • กร่อนเสียง เช่น”หมากพร้าว” กร่อนเป็น”มะพร้าว”
  • กลมกลืนเสียง เช่น”อย่างไร” กลืนเสียงเป็น “ยังไง”
  • ภาษาต่างประเทศ เช่นสำนวน”ในความคิดของข้าพเจ้า”เด็กออกเสียงเพี้ยน เช่นกะหนม,           ไอติม,ป้อ(พ่อ)
This entry was posted in หลักภาษา. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s